Hjónin Lauri, sporvagnsstjóri, og Ilona, yfirþjónn, búa í Helsinki og hafa komið sér nokkuð vel fyrir þegar tilveru þeirra er skyndilega ógnað með atvinnuleysi. Þau eru of stolt til að fara á atvinnuleysisbætur og leita því allra leiða til að finna út úr afkomu sinni. Kaupin á nýja litasjónvarpstækinu og fjarstýringunni, á raðgreiðslum, er vísbending um að eitthvað slæmt muni gerast sem svo sannarlega verður raunin og bankinn gengur fast eftir sínu. Hjónakornin mæta mótlæti af ýmsu tagi en ást þeirra yfirvinnur allar hindranir. Aðrar persónur myndarinnar sem svipað er komið fyrir, eiga ekki þessu láni að fagna og fá taugaáfall eða verða alkóhólisma að bráð. Skilaboð myndarinnar eru skýr; aldrei að gefast upp þótt á móti blási.

Atvinnuleysi er ein helsta ógnin í vestrænum samfélögum. Nálgun Kaurismaki er ljúfsár stúdía á lífið og það að yfirstíga erfiðleika. Hann beinir augum okkar að afleiðingum fremur en orsökum. Staða hjónanna er engum að kenna, það er enginn sökudólgur, heldur er um að ræða afleiðingu efnahagshruns. Eins og í mörgum mynda Kaurismaki er tíminn afstæður, hér nokkuð hægur og jafnvel stopp og svipar þannig til ástandsins í lífi þeirra Lauri og Ilona. Þegar hins vegar líður að lokum myndarinnar verður atburðarásin hraðari og harmónerar þannig við líflegri takt í lífi hjónanna.